ترمَک :)

خاطرات یک عدد ترمک

گِیم نت

امروز رفتیم گیم نت. از آخرین باری که دستۀ ایکس باکس را لمس کردم، یک سالی می گذشت. دقیقاً همین روزها بود. بعد از امتحانات پایان ترم. با محمدامین، نوید و دانش می رفتیم «ام بی» (نام یک گیم سنتر معروف در مشهد) و فوتبالِ شرطی بازی می کردیم. قرار می گذاشتیم هر کس که بیشترین باخت را داشته باشد، سهم همه را حساب کند. به امیدِ نباختن در شرط، با تمام توان مان بازی می کردیم. و البته که همیشه من می باختم. ما در خانه مان کنسول نداشتیم و تنها زمانی که می شد در آن فوتبال بازی کنم، وقتی بود که هر چند ماه یک بار، با همین جمع به گیم نت می رفتم. وقتی بازی ها تمام می شد و پای دخل می رفتیم، دل شان به حالم می سوخت و می گفتند :«بابا شرط حرومه! دنگ هاتونو بریزید وسط». برنامه همیشگی مان برای بعد از گیم نت، در چند کلمه خلاصه می شد: لیموناد و بستنی. عضو جدانشدنی قرارهایمان بودند.

امروز بعد از امتحان «فارسی عمومی»، با بچه ها تصمیم گرفتیم که برویم به همان گیم سنترِ ام بی. با این تفاوت که حالا همگی دانشجو شده بودیم و من توانسته بودم سه بازی را ببرم.

میان وقت استراحت، به بچه های پایِ کنسول ها نگاه می کردم. حدود سی نفر بودیم. چندتایشان  را شناختم. بچه های دبیرستان مان بودند. گروه چهارنفرۀ ما، از همۀ کسانی که انجا بودند مسن تر بود. 

مسئلۀ جالبیست؛ علاقۀ پسرها به ویدیوگیم. مخصوصاً در کنسول هایی مثل ایکس باکس و پلی استیشن. همۀ پسرها در طول عمرشان حداقل یک بار به گیم نت می روند یا در خانۀ رفقایشان پی اس بازی می کنند. علاقه شان هم سن و سال نمی شناسد. شوهر خالۀ سی و چند سالۀ ام، در اوقات فراغت، با پسر هشت ساله اش ایکس باکس بازی می کند و به طرزی حیرت انگیز ذوق می کند و لذت می برد.

لذت غریبیست. وقتی توی سروصدای گیم نت، به تیمِ دوستت گل می زنی و از جا می پری و عربده می کشی و می شوی جزئی از سروصدای همان گیم نت. همیشه می شود چهره ای جدید از یک پسر را در حال انجام بازی های کامپیوتری دید.

۴ نظر ۱ موافق ۱ مخالف
سِناتور تِد
۲۱ دی ۲۳:۵۱
فیفا 17
پی اس 17
ان بی ای 17 
شرطی میزنیم 

پاسخ :

ان بی ای رو تا حالا بازی نکردم فانوساً خخخخخ
ولی پی اس 17 رو میزنم (ایموجی عینک دودی)
میرزا ...
۲۹ دی ۱۱:۵۸
ترشح آدرنالین همیشه توی صورتت مشخص یاسون جان! :)

پاسخ :

ایشالله :))
حسین مداحی
۱۱ بهمن ۱۹:۲۱
شرط حرام است!

پاسخ :

مطّلعم!
:)
ن.
۲۸ خرداد ۱۴:۰۲
اصلا نمی‌فهمم چرا فکرمی‌کنید هیجان و ویدئوگیم و این چیزا مال پسراست فقط!
اگه گیم‌نت دخترونه بود یا فضا رو برای دخترا هم مناسب میکردن و این تفکرات سکسیستی وجود نداشت، والا ما هم لذت می‌بردیم. من که هیچ‌وقت نرفتم ولی این بازیا رو تو سیستم خونه‌مون انجام می‌دادم.
اون چندتا دختری که شما دیدین و علاقه نداشتن رو تعمیم ندین به بقیه لطفا. مرسی.
:/

پاسخ :

عمیقاً ممنونم که نظرتون رو نوشتید.
خیلی وقت بود این مطلب رو نخونده بودم. تقریباً از همون شیش ماه پیش که نوشتمش. راستش الان جورِ دیگه ای میخونمش. 
اگر دیروز و با همین لحن و شکل نوشته بودمش، در جواب کامنت تون می گفتم که چون در مورد دخترا و رابطه شون با ویدیوگیم اطلاعی نداشتم، ترجیح دادم درباره شون چیزی نگم و فقط بخشِ پسرانۀ ماجرا رو مطرح کنم توی مطلب. اما اون موقعی که نوشتم مطلب رو، قضیه فرق می کرد. همون حرف خودتونه. هیچ کدوم از دخترایی که تا اون موقع می شناختم، اهل این تفریحات نبودن و علاقه ای بهش بروز نمی دادن. برای همین موضوعُ به این شکل نوشتم. 
و از همون شیش ماه پیش تا الان، دومین نفری هستید که صریحاً می گه اهل این بازیا بوده.
تمایلی ندارم مطلب رو حذف کنم. چون یه بخشی از خاطراتم هست. اما یا تصحیحش می کنم، یا اضافه می کنم که طرز نگاهِ توش درست نیست.
امیدوارم یه روز هم شاهد گیم نت های دخترانه باشیم.
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
درباره من
آن روی ترمک:
http://tyekz.blog.ir
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان